• 4 nietypowe objawy hipermobilności, które nie dotyczą narządu ruchu

    4 nietypowe objawy hipermobilności, które nie dotyczą narządu ruchu

    Objawy hipermobilności mogą dotyczyć nie tylko narządu ruchu. Kiedy osoby dotknięte nadmierną ruchomością skarżą się na swoją przypadłość, spotykają się z niezrozumieniem – posądza się je o symulowanie i hipochondrię. Często sami chorzy nie są w stanie określić przyczyny swoich dolegliwości. Omawiamy inne objawy hipermobilności, na które trzeba zwrócić uwagę. 

    1. Objawy psychodepresyjne

    • Osoby hipermobilne, które spotykają się z niezrozumieniem, często popadają we frustrację, a nawet nerwicę. Jednak depresja może być zarówno skutkiem choroby, jak i jej przyczyną – stres prowadzi do wzmożonego napięcia mięśni posturalnych, które kurczą się, zaburzając równowagę napięć mięśniowych.
    • Stany lękowe, napady paniki i depresja, dotykają osoby hipermobilne czterokrotnie częściej, niż osoby zdrowe.

     

    2. Zmiany dermatologiczne

    • Nadmierna ruchomość stawów jako schorzenie tkanki łącznej dotyczy także skóry, która jest bardziej rozciągliwa i cieńsza, a to zwiększa ryzyko powstawania rozstępów.
    • Najczęściej pojawiają się one na ramionach, w okolicy lędźwiowo-krzyżowej, na bocznej stronie ud i pod kolanami.
    • Częstym objawem hipermobilności jest powstawanie przerośniętych blizn i bliznowców tam, gdzie kiedyś doszło do uszkodzenia skróry, np. w miejscu pooperacyjnym.

     

    3. Zaburzenia układu sercowo-naczyniowego

    • Istnieje powiązanie hipermobilności z układem naczyniowym. Pacjenci dotknięci tą przypadłością, często skarżą się na nieuzasadnione powstawanie krwiaków i „siniaków”, które mogą być dowodem na zwiększoną kruchość naczyń włosowatych.
    • Osoby z nadmierną ruchomością stawów trzykrotnie częściej cierpią na zespół wypadania płatka zastawki dwudzielnej – schorzenie zostało wykryte u ponad 30% badanych osób hipermobilnych.
    • Istnieją też doniesienia o zwiększonej częstotliwości powstawania żylaków, a także powiązania hipermobilności z nietolerancją ortostatyczną.

     

    4. Zaburzenia w obrębie narządów miednicy małej

    • Hipermobilność może powodować dysfunkcje dróg moczowych, przepukliny brzuszne i pachwinowe, a także obniżenie lub wypadanie narządu rodnego lub odbytu.
    • U dzieci w wieku 5-12 lat, cierpiących na nadmierną ruchomość stawów, stwierdzono dysfunkcje zwieracza pęcherza moczowego, bez cech neurogennych. U dziewcząt częściej występowało zakażenie układu mo­czowego oraz nietrzymanie moczu, u chłopców natomiast –  pro­blem zaparć.
    • Zaburzenia dróg moczowych i zaparcia mogą być powiązane z hiermobilnością także wśród dorosłych, najczęściej kobiet.

     

    Hipermobilność jest bardzo poważnym, lecz wciąż mało znanym schorzeniem, o którym warto mówić. Znajomość i rozpoznanie jej objawów, może ułatwić leczenie choroby, a także zmienić społeczne postrzeganie osób z nadmierną ruchomością stawów.

    Zostaw odpowiedź →

Napisz komentarz

Anuluj komentarz