• Hipermobilność u dzieci

    Hipermobilność u dzieci

    Nadruchomość stawów u dzieci początkowo uznawana jest za atut. Dzieci z HK potrafią wykonać szpagat bez przygotowania, spleść dłonie na plecach, a także przyciągnąć kciuk do przedramienia. Z wiekiem u dzieci zaczynają pojawiać się uciążliwe objawy, a „niezwykłym sztuczkom” towarzyszy ból.

    Hipermobilność u niemowląt, czyli pierwsze zetknięcie z HK:

    • U niemowląt z HK stwierdzono niewielkie opóźnienie rozwoju motorycznego, bez deficytów neurologicznych.
    • Opóźnienie to może ustąpić samoistnie lub pod wpływem odpowiedniej stymulacji (jeśli przyczyną opóźnienia jest HK).
    • Dzieci z HK zaczynają raczkować lub chodzić później niż inne dzieci.
    • Zdarza się, że dzieci z HK nie raczkują – może być to przyczyna obniżonej stabilności w obrębie stawów łokciowych i barkowych.
    • U dzieci z HK zaobserwować można pewną nie­zdarność, czy niezgrabność ruchów i upośledzenie propriocepcji, przy ogólnie zwiększonej ruchliwości.


    O
    bjawy hipermobilności u dzieci:

    • problemy z koordynacją ruchową,
    • bóle podudzi (często określane przez pediatrów jako wzrostowe),
    • występowanie obrzęku stawów lub wysięków,
    • częste zapaleniem pęcherza i zaparcia,
    • niedbała postawa i garbienie się,
    • nierówność kończyn,
    • rozluźnienie torebek stawowych i wydłużenie wiązadeł,
    • osłabienie mięśni stabilizujących stawy,
    • bóle stawów.


    Hipermobilność u młodzieży

    W okresie dojrzewania u młodzieży z HK zachodzą zmiany w sylwetce postawy, m.in.:

    • pogłębienie lordozy w odcinku lę­dź­wiowym i kifozy w odcinku piersiowym,
    • osłabienie mięśni brzucha,
    • wzmożone na­pięcie mięśni kulszowo-goleniowych i powięzi piersiowo-lędźwiowej,
    • wzrost kości szybszy niż rozwój tkanek miękkich, czego konsekwencją jest ich przeciążenie.
    • rozluźnienie więzadeł i torebek stawowych, które prowadzi do przeciążania stawów kręgosłupa i krążków międzykręgowych oraz dolegliwości bólowych,
    • obniżone napięcie głębokich mięśni tułowia i mięśni przykręgosłupo­wych, odpowiedzialnych za stabilizację kręgosłupa i kontrolę ruchów pomiędzy poszcze­gólnymi segmentami,
    • niespecyficzne bóle różnych odcinków kręgosłupa, najczęściej piersiowego, zazwyczaj przy braku zmian ra­diologicznych,
    • zaburzenia w obrębie stawów obwodowych,
    • strzelające lub trzaskające biodro, często spowodowane przeskakiwaniem pasma biodrowo-piszczelowego nad krętarzem większym kości udowej,
    • nadmierna wiotkość stawowa i niestabilność stawu ramiennego (dotyczy częściej dziewcząt niż chłopców)
    • ból w obrębie stawów kolanowych, odczuwalny np. podczas skoku wzrostowego, kiedy mięśnie i tkanki miękkie ulegają zwiększonemu napięciu,
    • zmniejszenie elastyczności troczka bocznego, mięśni kulszowo–goleniowych, prostego uda, trójgłowego łydki oraz napinacza powięzi szerokiej, co prowadzi do przesunięcia bocznego rzepki, która staje się niestabilna,
    • nadmierny przeprost stawów kolanowych który może spowodować przeciążenie tylnej torebki stawu – zespół ten charakteryzuje się nadwrażliwo­ścią i obrzękiem stawu, któremu towarzyszy ból, szczególnie w pozycji stojącej.


    Jakie są konsekwencje hipermobilności?

    U dzieci z wydolnym układem mięśniowym kręgo­słupa, HK nie musi powodować żadnych negatywnych skutków. Wręcz przeciwnie, jest ona wykorzy­stywana do sukcesów, np. w sporcie. Grahame i McCormack podają, że nadruchomość stawów jest czynnikiem odgrywającym pozytywną rolę u akrobatów, gimnastyków, tancerzy baletowych, czy muzyków. Jednak HK może wiązać się także z wieloma konsekwencjami.

    • Zmniejsza się wydolność układu mięśniowego i dochodzi do ograniczenia ruchu w stawach, przy pozostającej wiotkości torebek stawowych.
    • Ruchy, które do tej pory były wykonywane bezboleśnie, z czasem powodują przeciążenia nadruchomych stawów, a także ich niestabilność. Stawy zaczynają reagować odruchem obronnym – chcą ograniczyć nadmier­ną ruchomość. Początkowo są to ograniczenia funkcjonalne, tzw. zablokowania czynno­ściowe, tzw. „zacięcie zbyt luź­nej szuflady” i ograniczenia biernego zakresu ruchomości stawu. Jest to częsta przyczyna intensywnych bólów kręgosłupa.
    • W okresie późniejszym mogą też powstawać zmiany zwyrodnieniowo-wytwórcze krawędzi stawów – odruchowy czynnik stabilizujący.
    • U części osób powstają zespoły bólowe, spowodowane pogłębionymi krzywiznami kręgosłupa, przodoprzesu­nięciem głowy, przodopochyleniem miednicy, nierównością kończyn dolnych i niedbałą postawą.

    Hipermobilność może objawić się zarówno u niemowląt, jak i u starszych dzieci w okresie dojrzewania. HK wykryta we wczesnym stadium pozwoli stosować odpowiednie środki zapobiegawcze, a także ułatwi postępowanie z tą przypadłością, zarówno rodzicom, jak i ich pociechom.

    Zostaw odpowiedź →

Napisz komentarz

Anuluj komentarz