Joanna Stodolna-Tukendorf

Co to jest hipermobilność stawów i jakie są jej rodzaje?

hipermobilnosc1Hipermobilność znana również jako nadruchomość jest to zjawisko nadmiernej ruchomości stawów lub segmentów kręgowych. Rzadko jest rozpoznawana jako samoistne zaburzenie ogólnoustrojowe, które dotyczy większości stawów człowieka, w tym także segmentów kręgosłupa.

Najczęściej jest kojarzona ze skutkami innych schorzeń lub urazów:
a. uszkodzeniem aparatu więzadłowo-torebkowego pojedynczego stawu, które powstało w wyniku urazu,
b. brakiem stabilności segmentu kręgowego np. po uszkodzeniu dysku,
c. toczącymi się w organizmie chorobami, w których hipermobilność stawów jest jednym z objawów.

Na czym polega hipermobilność?

Z punktu widzenia biomechaniki zaburzenie polega na wyraźnym zwiększeniu zakresu ruchów w stawach lub segmentach kręgosłupa poza określone normy. Bariera fizjologiczna ruchu, czyli bezpieczna i prawidłowa dla danego stawu przesuwa się w kierunku zwiększenia zakresu ruchomości stawu aż do bariery anatomicznej, czasem ją patologicznie przekraczając.
Klinicznie wygląda to tak, że torebki stawowe ulegają rozluźnieniu, wiązadła wydłużają się, stawy mają nadmierny zakres ruchu, kręgosłup zwiększa swoją gibkość, natomiast mięśnie stabilizujące stawy stają się słabsze i mają problem z koordynacją. Może to dotyczyć wszystkich lub pojedynczych stawów.

Jakie są rodzaje hipermobilności?

Według metodologii Sachsego wyróżniamy następujące rodzaje hipermobilności:
1. patologiczna hipermobilność miejscowa – to rozluźnienie aparatu więzadłowo-torebkowego, w jednym miejscu. Wyróżnia się dwie postacie:
a. postać pierwotna – jest elementem równoważącym, który kompensuje „usztywnienie” sąsiadujących stawów,
b. postać wtórna – będąca skutkiem powikłań w wyniku uszkodzenia pojedynczego stawu,

2. patologiczna hipermobilność uogólniona – obecna w chorobach wrodzonych, dziedzicznych zaburzeniach tkanki łącznej. Zaburzenia te występują w obrębie genów kodujących matrycę białek tkanki łącznej. Odchylenia genetyczne prowadzą do zmian w strukturze biochemicznej białek włóknistych i upośledzenia ich w zakresie rozciągliwości i kurczliwości. Następuje nadmierne rozluźnienie i wiotkość tkanki łącznej, co często prowadzi do mechanicznego uszkodzenia.
Do najbardziej znanych w tej grupie należy kilka zespołów:
a. Zespół Marfana
b. Zespół Ehlersa – Danlosa
c. Wrodzona łamliwość kości

3. Hipermobilność konstytucjonalna (HK). Nazywa się ją także wrodzoną łagodną nadruchomością stawów. Jej istota polega na zaburzeniu proporcji różnych rodzajów kolagenu w tkance łącznej, powodujące jej nadmierną elastyczność. W tym zaburzeniu większość stawów, w tym również segmentów kręgosłupa, wykazuje nadmierny zakres ruchomości. Z zaburzeniami stawowymi współistnieją tzw. objawy towarzyszące z innych tkanek i narządów poza narządem ruchu, w których istotną rolę pełni tkanka łączna.

Jak rozróżnić hipermobilność miejscową od uogólnionej?

Hipermobilność może być zaburzeniem wrodzonym lub nabytym. Zazwyczaj hipermobilność miejscowa ma charakter nabyty, natomiast uogólniona i konstytucjonalna wrodzony.

miejscowa/nabyta hipermobilność w jednym stawie charakteryzuje się występowaniem nadruchomości zazwyczaj w jednym lub najwyżej w części możliwych kierunków ruchu.

Natomiast w postaci uogólnionej, stawy wykazują nadruchomość we wszystkich kierunkach ruchu charakterystycznych dla danego stawu.

Chcesz wiedzieć więcej?

Temat hipermobilności jest mi szczególnie bliski mojemu sercu, ponieważ 10 lat obroniłam doktorat z tego tematu. Z okazji tej okrągłej rocznicy przygotowałam specjalny 5 dniowy kurs poświęcony temu tematowi. Jest wyjątkowa I edycja! Przez 5 kolejnych dni spotykamy się codziennie na sesje, które poprowadzę dla Was na Facebooku o godz. 21, tak, abyś na spokojnie mógł dołączyć po pracy. Wykłady odbędą się w formie „relacji na żywo” w grupie zamkniętej dla zgłoszonych osób. Taka forma pozwoli Ci zadawać pytania na żywo, zupełnie jakbyś był na sali szkoleniowej! 

Do kogo jest skierowany kurs?

  • dla fizjoterapeutów, ortopedów, podologów i ortopodologów,
  • dla studentów fizjoterapii, ortopedii i innych kierunków medycznych,
  • osób, które chcą podnosić swoje kwalifikacje,
  • dla osób, które są zainteresowane podnoszeniem swojej wiedzy, poszerzaniem oferty rozwojem swojego gabinetu.

Dowiesz się z niego:

  • Czym jest hipermobilność, jakie są jej rodzaje,
  • Poznasz metody rozpoznawania, testy diagnostyczne i kryteria rozpoznawcze,
  • Dowiesz się jakie są objawy hipermobilności poza nadmierną ruchomością,
  • Będziesz wiedzieć, dlaczego nie należy lekceważyć bólu u osób z hipermobilnością.

A ponadto:

  • Czy ktoś kto na WFie dostaje 6 za gibkość może być chory?
  • Czy siniaki lub żylaki mogą być objawem hipermobilności?
  • Czy cellulit oznacza, że jesteś hipermobilna?
  • Dlaczego siedzenie może być tak męczące?
  • Dlaczego hipermobilności nie widać w badaniach obrazowych, czy w badaniach krwi?
  • Czy ból zawsze jest czynnikiem niepokojącym?
  • Na co powinny zwrócić uwagę hipermobilne kobiety planujące ciążę?
  • Czy nietrzymanie moczu to też hipermobilność?

Mam dla Ciebie prezent!

Ponadto już teraz mam dla Ciebie prezent! Nasze autorskie grafiki o hipermobilności! Wystarczy, że zostawisz komentarz pod tym wpisem.
Opisz, jakie jest Twoje największe wyzwanie, jeżeli chodzi o prowadzenie gabinetu? W czym potrzebujesz wsparcia? Czego potrzebujesz się jeszcze nauczyć?
Czekam na Twój komentarz! Koniecznie sprawdź poprawność adresu mailowego – na ten adres dostaniesz obiecane grafiki!

Joanna Stodolna-Tukendorf

Joanna Stodolna-Tukendorf

Potrzebujesz wskazówki lub porady dotyczące promocji i marketingu gabinetu podologicznego? Skontaktuj się z nami, aby dowiedzieć się więcej. Sprawdź, co możemy dla Ciebie zrobić.

Wywiad podologiczny

Udostępnij artykuł znajomym

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on email

Dodaj komentarz

avatar
  Zapis  
Powiadom o