Joanna Stodolna-Tukendorf

Joanna Stodolna-Tukendorf

4 nietypowe objawy hipermobilności, które nie dotyczą narządu ruchu

O zespole hipermobilności mówimy wówczas, gdy nadmiernej ruchomości stawów towarzyszą objawy z innych układów. 

  1. Zmiany dermatologiczne
  • Skóra u osób z hipermobilnością jest bardziej rozciągliwa i cieńsza, a to zwiększa ryzyko powstawania rozstępów. Najczęściej pojawiają się one na ramionach, w okolicy lędźwiowo-krzyżowej, na bocznej stronie ud i pod kolanami.
  • Częstym objawem hipermobilności jest powstawanie przerośniętych blizn i bliznowców tam, gdzie kiedyś doszło do uszkodzenia skóry, np. w miejscu pooperacyjnym. Również po niewielkich uszkodzeniach skóry np. zadrapanie, krostki powstają szpecące blizny.

  1. Zaburzenia układu sercowo-naczyniowego
  • Istnieje powiązanie hipermobilności z układem naczyniowym. Najłatwiej zauważyć powstawanie krwiaków i „siniaków” bez istotnego uderzenia, które mogą być dowodem na zwiększoną kruchość naczyń włosowatych.
  • Osoby z nadmierną ruchomością stawów trzykrotnie częściej cierpią na zespół wypadania płatka zastawki dwudzielnej.
  • Istnieją też doniesienia o zwiększonej częstotliwości powstawania żylaków, a także powiązania hipermobilności z nietolerancją ortostatyczną.

  1. Zaburzenia w obrębie narządów miednicy małej
  • Hipermobilność może powodować dysfunkcje dróg moczowych, przepukliny brzuszne i pachwinowe, a także obniżenie lub wypadanie narządu rodnego, lub odbytu.
  • U dzieci w wieku 5-12 lat, stwierdzono dysfunkcje zwieracza pęcherza moczowego, bez cech neurogennych. U dziewcząt częściej występowało zakażenie układu moczowego oraz nietrzymanie moczu, u chłopców natomiast –  problem zaparć.
  • Zaburzenia dróg moczowych i zaparcia mogą być powiązane z hipermobilnością także wśród dorosłych, najczęściej u kobiet.

  1. Objawy psychodepresyjne
  • Osoby hipermobilne, które spotykają się z niezrozumieniem. Pomimo braku potwierdzenia w badaniach obrazowych czy laboratoryjnych dolegliwości stale występują, a to powoduje frustrację, niezrozumienie przez rodzinę, bliskich, czy nawet środowisko medyczne. Jednak depresja może być zarówno skutkiem choroby, jak i jej przyczyną – stres prowadzi do wzmożonego napięcia mięśni posturalnych, to wzmaga dolegliwości bólowe, a ten z kolei potęguje stres. Tak powstaje błędne koło.
  • Stany lękowe, napady paniki i depresja, dotykają osoby hipermobilne czterokrotnie częściej, niż osoby zdrowe.

Hipermobilność jest poważnym, lecz wciąż zbyt rzadko rozpoznawanym schorzeniem, o którym warto mówić. Znajomość i rozpoznanie jej objawów, może ułatwić postępowanie lecznicze, a także zmienić społeczne postrzeganie osób z nadmierną ruchomością stawów.



Interesuje Cię temat hipermobilności i chcesz pogłębiać wiedzę w tym zakresie? Zapraszamy do uczestnictwa w kursie ProPedis online HIPERMOBILNOŚĆ

Dodaj komentarz

avatar
  Zapis  
Powiadom o

Udostępnij artykuł znajomym

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on email

Wywiad podologiczny