Joanna Stodolna-Tukendorf

4 nietypowe objawy hipermobilności, które nie dotyczą narządu ruchu

Objawy hipermobilności mogą dotyczyć nie tylko narządu ruchu. Kiedy osoby dotknięte nadmierną ruchomością skarżą się na swoją przypadłość, spotykają się z niezrozumieniem – posądza się je o symulowanie i hipochondrię. Często sami chorzy nie są w stanie określić przyczyny swoich dolegliwości. Omawiamy inne objawy hipermobilności, na które trzeba zwrócić uwagę. 

1. Objawy psychodepresyjne

  • Osoby hipermobilne, które spotykają się z niezrozumieniem, często popadają we frustrację, a nawet nerwicę. Jednak depresja może być zarówno skutkiem choroby, jak i jej przyczyną – stres prowadzi do wzmożonego napięcia mięśni posturalnych, które kurczą się, zaburzając równowagę napięć mięśniowych.
  • Stany lękowe, napady paniki i depresja, dotykają osoby hipermobilne czterokrotnie częściej, niż osoby zdrowe.

2. Zmiany dermatologiczne

  • Nadmierna ruchomość stawów jako schorzenie tkanki łącznej dotyczy także skóry, która jest bardziej rozciągliwa i cieńsza, a to zwiększa ryzyko powstawania rozstępów.
  • Najczęściej pojawiają się one na ramionach, w okolicy lędźwiowo-krzyżowej, na bocznej stronie ud i pod kolanami.
  • Częstym objawem hipermobilności jest powstawanie przerośniętych blizn i bliznowców tam, gdzie kiedyś doszło do uszkodzenia skróry, np. w miejscu pooperacyjnym.

3. Zaburzenia układu sercowo-naczyniowego

  • Istnieje powiązanie hipermobilności z układem naczyniowym. Pacjenci dotknięci tą przypadłością, często skarżą się na nieuzasadnione powstawanie krwiaków i „siniaków”, które mogą być dowodem na zwiększoną kruchość naczyń włosowatych.
  • Osoby z nadmierną ruchomością stawów trzykrotnie częściej cierpią na zespół wypadania płatka zastawki dwudzielnej – schorzenie zostało wykryte u ponad 30% badanych osób hipermobilnych.
  • Istnieją też doniesienia o zwiększonej częstotliwości powstawania żylaków, a także powiązania hipermobilności z nietolerancją ortostatyczną.

4. Zaburzenia w obrębie narządów miednicy małej

  • Hipermobilność może powodować dysfunkcje dróg moczowych, przepukliny brzuszne i pachwinowe, a także obniżenie lub wypadanie narządu rodnego lub odbytu.
  • U dzieci w wieku 5-12 lat, cierpiących na nadmierną ruchomość stawów, stwierdzono dysfunkcje zwieracza pęcherza moczowego, bez cech neurogennych. U dziewcząt częściej występowało zakażenie układu mo­czowego oraz nietrzymanie moczu, u chłopców natomiast –  pro­blem zaparć.
  • Zaburzenia dróg moczowych i zaparcia mogą być powiązane z hiermobilnością także wśród dorosłych, najczęściej kobiet.

Hipermobilność jest bardzo poważnym, lecz wciąż mało znanym schorzeniem, o którym warto mówić. Znajomość i rozpoznanie jej objawów, może ułatwić leczenie choroby, a także zmienić społeczne postrzeganie osób z nadmierną ruchomością stawów.

Joanna Stodolna-Tukendorf

Joanna Stodolna-Tukendorf

Potrzebujesz wskazówki lub porady dotyczące promocji i marketingu gabinetu podologicznego? Skontaktuj się z nami, aby dowiedzieć się więcej. Sprawdź, co możemy dla Ciebie zrobić.

Wywiad podologiczny

Udostępnij artykuł znajomym

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on email

Dodaj komentarz

avatar
  Zapis  
Powiadom o